Ey dost,
Unutma ki bir imtihandasın! Büyük, ciddi ve
ağır bir imtihan..
Zira imtihanı yapan Zat, şanı yüce Allah!
Garip olan şey ise imtihan olacağın konu
belli..
Varlık-yokluk,
gençlik-yaşlılık, sahip olma-olmama, hak-batıl..
Nefis, kibir
ve mülk; engellerin..
Akıl, iman
ve vicdan; yardımcıların..
Hangi zorluklarla karşılaşırsa karşılaş, isyan etme!
Olan bitenleri olgunlukla karşıla, itidalli ve metanetli ol.
Dirayeti, vakarlığı ve asaleti elden
bırakma!
Zahiren her şeyi yitirmiş olsan bile, yine
de en ufak bir ümitsizliğe kapılma.
Çünkü her şeye gücü yeten bir Kadir-i Mutlak var.
O (cc), “Ol” deyince oluverir, tüm imkânlılar
ve tüm imkânsızlıklar…
Ama gariplikler devrindeyiz.
Zira yürekler
dermansız.. zihinler fakir.. ilhamlar sevimsiz…
İmtihan..
koca ve kapkaranlık bir tünel… Tünelin ucu kabir.. ne hoş!
Ve elde tek bir fener, umut!
Yani iman!
İnsan, ümitle varlığa erer; toplumlar umutla
dirilir.. Ümidini yitirmiş bir insan imtihanı kayıp eder.
Ümitten mahrum bir topluluklar harap olur,
yok olur.
Düne bak, kimler geldi kimler gitti!
Nice Harunlar ve nice Karunlar..
***
Ümitsizlik
şeytandandır, diril ve kendine gel.
Nereden ve nasıl istiyorsan oradan başla.
Hz. Peygamber (s.a.v) ile yeniden buluş..
Çünkü O’da (s.a.v) hayat var, huzur var…
Her şey tastamam..
Rehberin, yoldaşın, kaynağın ve ilhamın O (s.a.v)!
Haydi, kalk çıkıver bu kutlu yolculuğa.
Yalnız değilsin.
Uzaklarda hiç değilsin.
Zaman,
uyanma zamanı.
Zaman,
umutla buluşma, imanla yoldaş olma zamanıdır.
***
Hz. Musa’yı (as) düşün a dost!
Asla ümitsizliğe kapılmadı. Firavun’un tüm zulümlerine
ve hilelerine rağmen... Allah’ın mutlaka kendisiyle birlikte olduğunu bir an
için dahi unutmadı.
Hz. Eyüp (as), ağır bir hastalıkla mücadele etti.
Ve bu durumundan dolayı en ufak bir teessür veya ümitsizliğe kapılmadı.
Hz. Yusuf (as), ağabeyleri tarafından kuyuya
atıldı. Kuyuda O’nu bulanlar ‘köle’ diye sattılar. İftiraya uğradı.
Allah'ın rahmetinden ümit kesmedi. Ve Allah, O’nu peygamber yaptı. O’nu adına süre indirdi!
Allah Resulü’nü (s.a.v) ve Hz. Ebu Bekir’i
düşün..
Kutlu Nebi (s.a.v) Sevr mağarasında; “Tasalanma! Allah bizimle beraberdir.”
diyor ve ekliyordu: “İki kişi hakkındaki zannın nedir ki, onların üçüncüsü
Allah’tır.”
***
Ey dost, gel “Âmin” diyelim…
Ya Rab!
Hiçbir zaman
bizi bize bırakma, ümit bahşet yüreklerimize..
Unutturma
kendini.. Unuttur Sen’den gayri her şeyi..
Şu ritmi
bozuk kalp atışlarımıza “Şafii” isminle şifa sun..
Barış
lütfet, taştan daha katı yüreklere…
Ve silah
gölgesinde gözyaşı döken masum çocuklara, güzel günler nasip eyle..
Bizi sahili
selamete ulaştır, Musa Nebi gibi..
Dillerimiz yana yakıla ve tüm varlığımızla
bir kez daha haykırıyoruz..
Kur’anın bize öğrettiği gibi..
Gevşeklik göstermeyin, tasalanmayın; eğer iman
ediyorsanız üstünsünüz.”
“Allah bize
yeter, O ne güzel vekildir!”
ALLAH VAR
GAM YOK!
Allah var
ümitsizlik yok!


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder