Acının, feryadın ve hüzün adısın Kerbela…
Bir alev yığınısın yürek devletinde,
Kor yağmurusun kıyamete dek sürecek olan,
Ahde vefasızlığın ve emanete ihanetin en son noktası,
İnsanlığın kanayan yarası, inananların yas havasısın sen.
Dayan Kerbela, dayanabilirsen!
***
Gözler kurudu sende ne hazindir ki çöller daha sulu.
Hicranın ağıtları yükseldi sende yürekleri patlatırcasına,
İhanetin mızrağı indi inananların kalbinin ta orta yerine,
Bu feryat sana bu acı sevenlerine yeter.
Dayan Kerbela, dayanabilirsen!
***
En Sevgili’nin(sas) “Benim dünyadaki çiçeğim, reyhanım”
dediği, “Cennet gençlerinin efendisi”
olarak tanımladığı, Hz. Aliyyü’l-Murtaza’nın, Hz. Fatımatu’z-Zehra’nın ciğerparesi,
Hz. Hüseyin Efendimiz…
Ve Ehl-i Beyt’ten 70 can…
Nasıl tasvir edilmeli bu acıyı?
Tablosunu nasıl çizilmeli bu ihanetin?
Mürekkebi donmalı fırçaların, kalemlerin…
Kerbela…
Dayan Kerbela, dayanabilirsen!
***
Acı üstüne acısın sen Kerbela…
Ne talihsizliktir ki, Yezid’in, Hz. Hüseyin Efendimizi
ortadan kaldırmak üzere görevlendirdiği orduya,
cennetle müjdelenen on sahabeden biri olan Sa’d bin Ebi Vakkas’ın oğlu
Ömer bin Sa'd komuta ediyordu.
Hz. Hüseyin Efendimizin kucağında altı aylık ciğerparesi..
susuzluktan dudakları çatlamış yavrusunun.. Kainat Efendi’nin(sas) torununa bir
bardak su istiyor Yezid’den.. bir bardak su.. Bir bardak su yerine askerlerden
bir ok geliyor o altı aylık masum yavrunun boynuna..
Ehli Beyt’ten bir can daha düşüyor Kerbela’nın bağrına..
“Onlara bir yudum su yok!” sözü Yezid’in karakterinde var!
Ne hazindir ki bir yudum su için boynundan vurulan bebeğin
babası Hz. Hüseyin, Küfe halkı tarafından davet edilmişti!
Ah Kerbela ah!
Bu ne yüzsüzlük, bu ne acımazlık, bu ne kin?
Dayan Kerbela, dayanabilirsen!
***
"İlim beldesinin
kapısı", ilim irfan deryasının sahibi.. yiğitoğlu yiğit ve cesaretin
ta kendisi olan Hz. Ali nerede?
Nerede ahlakın ve adaletin temsilcisi Hz. Ömer?
Bütün köleleri ve mahkûmları hakkani kılıcıyla kurtaracak
Hz. Halid nerede?
Nerede tüm tasmaları sülün boyunlardan çıkaracak Hz. Hamza?
Şefkat Peygamberi’nin (sas) severken bile incinmesin diye
dikkat ettiği Hz. Hüseyin efendimiz nerede?
Yerde!
Kerbela, haktan ve adaletten yana olmanın akıbeti bu olmamalıydı!
Yezid tahta oturmamalıydı!
Bu rezalet sadece senin değil hepimizin…
Dayan Kerbela, dayanabilirsen!
***
Oysa Kerbela; yaşamak, hakka, hakikate, hürriyete, adalete,
ahlaka, erdeme, fazilete, izzete, onura, şerefe sevdalı olanların şehit edildiği
yersin sen.
Sen, aşkın ve acının adresisin. Belki de ikizisin.
Sen, tükenmeyen bir acının, tanımlanamayan bir travmanın
kavgasısın hala..
Çözemedik seni, bunca yıldır çözemedik yüreklerde bıraktığın
kanayan yarayı!
Hüseyinlere bin selam, Yezidlere lanet olsun Kerbela!
Dayanamıyor ve doyamıyor narin yürekler sana
Ama sen Kerbela,
Dayan Kerbela, dayanabilirsen!

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder