AH Kİ AH!

Bugün bayramın dördüncü günü…

Kurban Bayramı ki kahramanlığın,  fedakârlığın, hasbîliğin ve teslimiyetin en güzel timsali..

Kurban Bayramı ki evler, sokaklar, caddeler şen çocukların sesleriyle neşelenir. Minarelerden en güzel nağmeler yükselir.

Dostluk, kardeşlik ve sevgi neşet bulur yayılır dalga dalga…

Yardımlaşma ve paylaşma en hoş yüzünü gösterir.

Müslüman coğrafyasının her bir karesi Arafat’ı andırır.

Müzdelife ve Mîna cennetvari bir koridor olur.

Kâbe, sinesi hasretle yanan gufrana susamışların nabzı gibi atar.

Sinesi Cenab-ı Hakk’ın sevgisiyle dolmuşlar; “lûtfunu artır Allah'ım!” der inlerler.

***

Ah ki ah!

İslâm coğrafyasında esir Müslümanlar var.

Savaşanlar, işkence görenler, açlar, hapishanede yatanlar var.

Yönetici konumundaki Müslümanların gamsızlığı ise dert üstüne dert!

Yürek yarasının tuzu, kanadıkça kanatıyor, acıttıkça acıtıyor!

Evet, bayram külli planda yaşanılırsa ancak ve ancak bayram olur.

Ama heyhat ki sahile vuran küçücük bedenler,

Zalimlerin zulümlerine maruz kalan mazlumlar,

Ağlayan analar,

Kayıp babalar,

Koca bir hiç uğruna öldürülen veya mahkûm edilen gencecik bedenler,

Ve

Nihayetsiz selam olsun, zindanlardaki Yusuflara!

Bin selam olsun, Hidayet erlerine!

***

Ah ki ah!

Müslümanların içler acısı haline,

Yaşamlarına,

Söylemlerine,

Sorumsuzluklarına,

Giydiklerine,

Tükettiklerine,

Yalanlarına,

İftiralarına,

Makam mansıp sevdalarına,

Dünyevi hırslarına,

Vurdumduymazlıklarına,

Gayri ciddiliklerine,

Gamsızlıklarına..

***

Ah ki ah!

Müslümanlık hassasiyeti kimin umurunda, kimin?

Her taraf kan gölü…

Yöneticileri dünyanın en zenginleri, halkları ise en fakirleri yeryüzü zeminin

Bu ne yaman çelişki Allah’ım!

Nerede Ömer, Sadık Dost, Osman ve Can Ali?

Kim Müslüman, onlar mı, biz mi?

Nedir aradaki bunca fark

Ne yazık ki yok tek bir ortak nokta!

Müslümanlar olmuş Müslüman’a düşman!

Her biri, bir diğerine diş biliyor.

Biri kuzu olmuş adeta, diğeri canavar mı canavar!

***

Ah ki ah!

“Yeryüzünde riyâ, inkâr, hıyanet

Altın devrini yaşıyor...

Diller, sayfalar, satırlar

“Ebu Leheb öldü” diyorlar.

Ebû Leheb ölmedi, yâ Muhammed (sas)

Ebû Cehil kıt’alar dolaşıyor!”

***

Oysa bayram;

Ağlayanın olmadığı, fakirlerin bulunmadığı, İslâm ümmetinin hep birlikte sevinip bayram ettiği bayramdır!

Oysa bayram;

Allah için işleyen, Allah için çalışan, Allah için görüşen insanların hep birlikte sevindiği ve İslamiyet’in ruhu ile bütünleştiği bayramdır!

Oysa bayram;

İnsanın anadan doğduğun kadar temiz, pak ve günahsız olmasıdır.  Kulun Rabbini bulmasıdır. Hatalarını anlayıp onlardan pişman olmasıdır. Rahmet kapısında el pençe divan durmasıdır. Rahman'ın rahmetine mazhar olmasıdır!

Oysa bayram;

 “Mevlâ bizi afvede/Gör ne güzel ıyd olur/Cürm ü hatalar gide/Bayram o bayram olur.

Merhamet ede Rahîm/Dermanı ver Hakîm/Lutfede luf-i Kadîm/Bayram o bayram olur!”